ترجمه فعل معلوم و مجهول      

فعل لازم در مقایسه با فعل مجهول:                  

تشابه معنایی فعل لازم با فعل مجهول گاهی موجب بروز برخی اشتباهات میگردد.بدون شک فعل های لازم با فعل مجهول مشابه به نظر میرسند اما تفاوت های ظریفی بین انها وجود دارد.

مثال:  تَفَتَّحَ الوردُ=گل شکفت     (فعل لازم)

        فُتِحَ الوردُ=گل شکفته شد   (فعل مجهول)

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

«فعل های معلوم و مجهول در فارسی و عربی»

فعل مجهول فعلی است که فاعلش به دلایلی از جمله حذف شده باشد:

1-واضح بودن فاعل مانند حذف«الله»در [خُلِقَ مِن ماءٍ دامقٍ] ترجمه: انسان از ابی جهنده افریده شد.

2-تنفر از نام فاعل:مانند«یزید»در جمله ی:قُتِلَ الحُسِین(ع)

3-بی اطلاعی از نام فاعل،مانند:اُختُطِفَتِ الطّائِدَةُ. هواپیما ربوده شد.

4-تجاهل که ممکن است علت ان ترس یا دوستی باشد.

___________________________________________________________________________

«فعل های مجهولی که معنای معلوم دارند»

در زبان عربی فعل های مجهولی وجود دارند که معنای مجهولی را از دست داده و تنها ساختار ظاهری مجهول در ان اشکار است.این فعل ها در عربی معنای معلوم دارند و در فارسی باید معلوم ترجمه شوند،مانند:

غمَّ الهلالُ :هلال ماه پشت ابر پنهان شد.

________________________________

«ترجمه فعل مجهول عربی به صیغه ی معلوم»

با نگاهی به ترجمه های فارسی شواهدی از ترجمه فعل های مجهول عربی به صیغه ی معلوم دیده میشود.این امر نشان دهنده ان است که ترجمه ی مجهولی این فعل ها مطابق ذوق همه فارسی زبانان قرار نگرفته است شاید به این دلیل بوده که مترجمان فارسی زبان نخواسته اند ترجمه ای با رنگ و بوی عربی ارائه دهند.

مثال:غُلِبتَ الدُّومُ:غلبه کردند اهل پارس رومیان را به جای [رومیان مغلوب شدند]

فعل معلوم ومجهول در فارسی:

یکی از ویژگی های فعل،معلوم و مجهول بودن است.

مانند:خیاط لباس ها را دوخت(معلوم)

لباس ها دوخته شد(مجهول)

اگر فعل گذرا به مفعول،به نهاد ان جمله نسبت داده شود،فعل را معلوم گویند.

مانند:علی کتاب را خواند--»معلوم.

اگر فعل گذرا به مفعول را به نهاد که قبلا مفعول بوده است نسبت دهیم فعل را مجهول میگوییم.

برای مجهول کردن فعل معلوم ابتدا نهاد را حذف میکنیم بعد مفعول جمله رانهاد قرار میدهیم و در صورت وجود «را»ان را حذف میکنیم پس فعل جمله را به صفت مفعولی تبدیل میکنیم.با استفاده از فعل کمکی «شد»فعلی متناسب با زمان فعل اصلی میسازیم و بعد از صفت مفعولی مینویسیم و در پایان شناسه فعل مجهول را با نهاد جدید مطابقت میدهیم.زمان فعل مجهول باید با زمان فعل معلوم مطابقت کند یعنی اگر زمان فعل معلوم ماضی استمراری است زمان فعل مجهول هم باید بعد از طی مراحل به صورت ماضی استمراری بیاید و به همین منظور باید فعل کمکی«شد»را با زمان فعل معلوم مطابقت داد.

در فارسی،میتوان با آوردن تکواژ منفی ساز «ن»هر فعلی را منفی کرد[گفت--»نگفت]ولی باید توجه داشت که ماضی و مضارع مستمر،صورت منفی ندارد برای منفی کردن انها از معادل های غیرمستمر استفاده میشود.مثال:دارد کتاب میخواند--»کتاب نمیخواند.